ده صبح خرداد
همان نیمکت
مرا به کهکشانی از تو می رساند
دوباره انگشتانت جلوی چشمهام
می بارد
و دستانت را که به من دادی و
نگرفتم!
از همان خرداد دستهات
سرزنشم را به دوش می کشم
و نیمکت
مرا عذاب می دهد
و نیمکت مرا
می کشد!
+ نوشته شده در شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 23:57 توسط علی پاک نیت
|
هیچ گاه دلیلی برای دوست داشتن نبوده و نیست.